
Γειά σας
Ἀναπτύσσω αὐτὴ τὴν περίοδο τὸ (κοινόχρηστο) σύστημα στοιχειοθεσίας βυζαντινῆς μουσικῆς ΘΑΜΥΡΙΣ, ἀφιερωμένο στὸν Ἀναστάσιο Θάμυρι, μαθητὴ τοῦ Χρύσανθου ἐκ Μαδύτων, ποὺ τὸ 1818 μαζὶ μὲ τὸν Γάλλο χαράκτη Saint-Léger Didot (ἀνηψιὸ τοῦ μεγάλου φιλέλληνα Ἀμβροσίου-Φιρμίνου Διδότου) καὶ τὸν Φαναριώτη τυπογράφο Ἰσαὰκ ντὲ Κάστρο χάραξε τοὺς πρώτους χαρακτῆρες βυζαντινῆς μουσικῆς. Μὲ αὐτοὺς τοὺς χαρακτῆρες τυπώθηκε ἡ ὡραιότατη Εἰσαγωγὴ εἰς τὸ θεωρητικὸν καὶ πρακτικὸν τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς, συνταχθεῖσα, πρὸς χρῆσιν τῶν σπουδαζόντων αὐτὴν κατὰ τὴν νέαν μέθοδον, παρὰ Χρυσάνθου τοῦ ἐκ Μαδύτων, διδασκάλου τοῦ θεωρητικοῦ τῆς μουσικῆς. Ἐν Παρισίοις, ἐκ τῆς τυπογραφίας Ριγνίου, 1821.
Εἶμαι ὅμως πληροφορικὸς καὶ ὄχι ἱεροψάλτης καὶ γι᾿ αὐτὸ χρειάζομαι τὴν βοήθειά σας. Θὰ σᾶς ἤμουν λοιπὸν εὐγνώμων ἂν μπορούσατε νὰ μοῦ λύσετε τὶς παρακάτω ἀπορίες.
Ὅσες ἀπορίες λύνονται θὰ φεύγουν ἀπὸ τὴν λίστα. Τελευταία ἐνημέρωση: 9 Σεπτεμβρίου 2008.
Παρακαλῶ ἀπαντῆστε μου μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου .
Σᾶς εὐχαριστῶ πολὺ ἐκ τῶν προτέρων
Ὅταν τὸ σύστημα ΘΑΜΥΡΙΣ θὰ εἶναι ἔτοιμο, θὰ τὸ ἀναρτήσω σὲ αὐτὴ τὴν σελίδα. Τὸ λογότυπο στὸ πάνω μέρος αὐτῆς τῆς σελίδας χρησιμοποιεῖ τὴν γραμματοσειρὰ «ΚΣΜετέωρα Στέφανος» τοῦ Φανούριου Σισκάκη (ἑταιρεία Ἀναγραφή).
Γιάννης Χαραλάμπους, TELECOM Bretagne, Βρέστη Γαλλίας
Τί γράφουμε μὲ κόκκινο καὶ πότε;
Μέχρι στιγμῆς ἔχω ἐπισημάνει τὰ ἑξῆς: τὰ γοργά, δίγοργα, τρίγοργα, ἀργά, δίαργα, τρίαργα, τὰ ἕτερα, τὶς μαρτυρίες. Εἶναι πλήρης αὐτὴ ἡ λίστα; Ἀλλάζει τὸ νόημα αὐτῶν τῶν σημείων ὅταν εἶναι κόκκινα;
Τὰ δύο ἰδιαίτερα γράμματα ποὺ χρησιμοποιοῦνται στὶς λέξεις
χρησιμοποιοῦνται σὲ ὅλα τὰ Θεωρητικά, σὲ ὅλους τὶς Μεθόδους ἀλλὰ κανεὶς ποτὲ δὲν τὰ ὀνομάζει.Ὁ Στάθης στὸν πίνακα βυζαντινῆς σημειογραφίας τοῦ Unicode τὰ ὀνομάζει «γορθμικὸν νὶ ἁπλοῦν» καὶ «γορθμικὸν νὶ διπλοῦν». Ἀπὸ ποῦ προέρχονται αὐτὰ τὰ ὀνόματα; Τί σημαίνει «γορθμικόν»;
Τὸ παρακάτω παράδειγμα προέρχεται ἀπὸ τὸ CD τῶν Βατοπαιδινῶν Πατέρων (Πανεπιστήμιο Κρήτης)

Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε κάτω ἀπὸ τὸ ἴσον στὴν συλλαβὴ «λη» καὶ κάτω ἀπὸ τὸ ὀλίγον στὴ συλλαβὴ «μνη», εἶναι ψηφιστὸ ἢ ὀξεία;
Βλέπω ἐνίοτε μία κάθετη διαχωριστικὴ γραμμούλα ἀνάμεσα καὶ πάνω
ἢ ἀνάμεσα καὶ κάτω
ἀπὸ τὴν ἀπόστροφο καὶ τὸ ἐλαφρό, ὅταν ἀποτελοῦν συνεχὲς ἐλαφρό. Ἡ κάθετη αὐτὴ γραμμούλα μπαίνει μόνο στὸ συνεχὲς ἐλαφρὸ ἢ σὲ ὁποιονδήποτε σύνθετο χαρακτήρα;
Ἐνῷ τὸ κλάσμα κεντράρεται πάντα ὡς πρὸς τὸν χαρακτῆρα ποὺ συνοδεύει, δὲν ἔχω καταλάβει ποὺ πρέπει νὰ μπεῖ ἡ ὁποιαδήποτε φθορά. Ἄλλοτε τὴν βλέπω κεντραρισμένη καὶ ἄλλοτε περασιὰ δεξιὰ ἢ ἀριστερά.
Παραδείγματα: ἐδῶ
καὶ ἐδῶ
εἶναι κεντραρισμένη. Ἐδῶ πάλι
βρίσκεται δεξιὰ ἀπὸ τὴν ὑπορροή. Ἐδῶ
καὶ ἐδῶ
εἶναι περασιὰ δεξιὰ καὶ ἐδῶ
περασιὰ ἀριστερά. Μάλιστα ἐδῶ
εἶναι στριγμωμένη ἀνάμεσα στὸ κλάσμα καὶ στὴν ὑψηλή, πάνω ἀπὸ τὸ ὀλίγο. Ὁ κανόνας ποιός εἶναι;
Στὸ παράδειγμα
θὰ μποροῦσε ἡ ὕφεση νὰ εἶναι κεντραρισμένη πάνω ἁπὸ τὴν ὑπορροὴ καὶ τὸ τρίγοργο πάνω ἀπὸ τὴν ὕφεση; Ἢ ἀνάποδα, τὸ τρίγοργο πάνω ἀπὸ τὴν ὑπορροὴ καὶ ἡ ὕφεση ἀπὸ πάνω του, ὅπως ἐδῶ:
; Ὅταν ρωτάω ἂν γίνεται, ἐννοῶ τὸ νόημα νὰ παραμένει τὸ ἴδιο.
Στὸ παράδειγμα
θὰ μποροῦσε ἡ ὕφεση νὰ κατέβει πιὸ κάτω, ὥστε νὰ εἶναι στὸ ἴδιο ὗψος μὲ τὰ κεντήματα;
Ὁ Χρύσανθος ἀπέφυγε νὰ εἰσαγάγει τὴν ὀξεία στὸ σύστημά του. Πολλοὶ σήμερα λένε ὅτι ἡ ὀξεία χρειάζεται. Τὸ σύστημα ΘΑΜΥΡΙΣ δὲν θὰ ἀπαντήσει βέβαια στὸ ἐρώτημα ἂν χρειάζεται ἡ ὀξεία ἢ ὄχι ἀλλὰ καλὸ θὰ ἦταν νὰ τὴν συμπεριλάβει (ὅπως ἄλλωστε καὶ τὴν συμπεριέλαβε καὶ ἡ γραμματοσειρὰ EZOxeia).
Ἡ ἀπορία μου λοιπόν εἶναι:
Μπορεῖ νὰ ἀναρωτηθεῖ κανείς: Πάμπολλα εἶναι σήμερα τὰ προγράμματα βυζαντινῆς μουσικῆς, τὸ ἕνα καλύτερο ἀπὸ τὸ ἄλλο· τί θὰ ὀφελήσει ἕνα παραπάνω πρόγραμμα;
Τὸ πρόγραμμα ΘΑΜΥΡΙΣ διαφέρει ἀπὸ τὰ ἄλλα προγράμματα γιὰ τοὺς ἑξῆς δύο λόγους:
